|
Inne:
Rzeczpospolita
Dziennik
Wprost
CNN Money
Serwis Ubezpieczeniowy ONET
Polisa, polisa z funduszem
czy fundusz?
Polskie Kodeksy
Ważne:
Osoby, które
w ostatnich miesiącach rozpoczęły pracę i nie wybrały jeszcze
Otwartego Funduszu Emerytalnego, mogą zostać przydzielone przez
ZUS do jednego z OFE w drodze losowania.
ZUS MOŻE ZDECYDOWAĆ ZA CIEBIE - nie pozwól na to i zapisz się do
OFE , który najskuteczniej inwestuje
Twój kapitał.
Skontaktuj się również wtedy gdy nie jesteś zadowolony z
dotychczasowego funduszu, który wybrałeś wcześniej. Możesz
dokonać zmiany funduszu bez ponoszenia żadnych opłat!
Nie daj sie wylosowac przez ZUS do OFE -
masz prawo wyboru!
Założenia zreformowanego systemu emerytalnego
/na podstawie informacji KNF dostępnej na stronie
www.knf.gov.pl/
System emerytalny po reformie l. 1998/99 składa się z
trzech komponentów, tzw. filarów, z których każdy charakteryzuje się odmiennymi
cechami:
I FILAR - ZUS/FUS: obowiązkowy, powszechny, repartycyjny,
administrowany przez państwo>>>więcej informacji: www.zus.pl
II FILAR - PTE/OFE: obowiązkowy, powszechny, kapitałowy,
zarządzany przez prywatne podmioty
III FILAR: dodatkowy, dobrowolny, kapitałowy, zarządzany
przez prywatne podmioty. Forma zbiorowa: pracownicze programy emerytalne (PPE) -
tworzone przez pracodawców dla zatrudnianych przez nich pracowników.
Nową formę dodatkowego oszczędzania tworzy ustawa z dnia 20
kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych (IKE) (Dz.U. Nr. 116,
poz.1205), która wejdzie w życie 1 września 2004 r.
Elementem wspólnym całego systemu emerytalnego jest
działanie na zasadzie zdefiniowanej składki, co oznacza, że wysokość przyszłego
świadczenia jest ściśle powiązana z wielkością środków przekazanych na ten cel
przez świadczeniobiorcę.
Jednym z podstawowych założeń reformy było zwiększenie
bezpieczeństwa systemu emerytalnego poprzez zapewnienie wypłaty świadczeń
emerytalnych z różnych źródeł - z dwóch lub trzech, dla tych którzy podejmą
decyzję o dokonywaniu dodatkowych oszczędności. Funkcjonowanie powszechnych
towarzystw emerytalnych i otwartych funduszy emerytalnych oraz pracowniczych
programów emerytalnych, a także zakres nadzoru państwa w obszarze ich działania
reguluje:
-ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i
funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz.U.97.139.934, z późn. zm.)
- ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych
programach emerytalnych (Dz.U. Nr 116, poz. 1207)
- ustawa z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem
finansowym
Otwarte fundusze emerytalne - zasady funkcjonowania
Otwarte fundusze emerytalne (OFE) stanowią kapitałową cześć
nowego systemu emerytalnego, tzw. II filar. Istotą działalności otwartych
funduszy emerytalnych jest gromadzenie i inwestowanie środków pieniężnych
członków OFE z przeznaczeniem na wypłatę członkom funduszu po osiągnięciu przez
nich wieku emerytalnego. Środki pieniężne trafiają do OFE poprzez ZUS w postaci
części składek na ubezpieczenie emerytalne: do OFE trafia 7,3% podstawy wymiaru
składki na ubezpieczenie społeczne.
Fundusze emerytalne mają charakter otwarty, co oznacza, że
każdy uprawniony może dowolnie wybrać fundusz, a fundusz nie może odmówić mu
członkostwa. Zarazem istnieje obowiązek przynależności do funduszu dla każdej
osoby objętej ubezpieczeniem społecznym urodzonej po 31 grudnia 1968 r. Osoby,
które nie wybrały funduszu są przypisywane do funduszu w drodze losowania, które
organizuje ZUS. Członek funduszu może zdecydować o zmianie funduszu, a fundusz
do którego należy nie może ograniczać jego prawa do wystąpienia, jeżeli dokonał
on wyboru innego funduszu. Decyzja o zmianie funduszu oznacza przeniesienie do
tego funduszu zgromadzonych środków w drodze tzw. wypłaty transferowej.
Otwarte fundusze emerytalne są odrębnymi podmiotami, mają
osobowość prawną. Są jednak tworzone, zarządzane i reprezentowane w stosunkach z
osobami trzecimi przez powszechne towarzystwa emerytalne (PTE) - podmioty
prywatne działające w formie spółek akcyjnych. Zarówno OFE, jak i zarządzające
nimi PTE, podlegają nadzorowi państwa - właściwym organem nadzoru jest Komisja
Nadzoru Finansowego (KNF) .
PTE co do zasady może zarządzać tylko jednym funduszem
emerytalnym. Towarzystwa mogą się łączyć lub być nabywane przez inne towarzystwa
emerytalne. W takich sytuacjach fundusz emerytalny jest likwidowany, ale zawsze
odbywa się to w drodze przeniesienia aktywów - a więc środków zgromadzonych na
rachunkach członków - do innego otwartego funduszu emerytalnego. Wszystkie
zmiany struktury podmiotowej rynku, jak również zmiany właścicielskie, wymagają
zezwolenia organu nadzoru . Podstawową
przesłanką dla wydania zgody jest właściwe zabezpieczenie interesów członków
OFE.
Fundusze mając osobowość prawną, nie posiadają jednakże
zdolności upadłościowej tzn. nie mogą ogłosić bankructwa - fundusz dysponuje
majątkiem odrębnym od majątku towarzystwa i w przypadku ogłoszenia upadłości
towarzystwa aktywa funduszu nie wchodzą w skład jego masy upadłościowej.
Aktywa otwartego funduszu emerytalnego przechowywane są
przez wybranego przez fundusz depozytariusza, którym może być bank spełniający
wymienione w ustawie warunki lub Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A.
Podstawowym obowiązkiem depozytariusza jest przechowywanie aktywów funduszu oraz
zapewnienie, aby były one lokowane zgodnie z przepisami prawa oraz statutem
funduszu. Zapewnia on również zgodne z przepisami prawa i statutem funduszu
wykonywanie obowiązków funduszu.
Depozytariusz jest obowiązany poinformować niezwłocznie
organ nadzoru o wszelkich działaniach i zaniechaniach oraz nieprawidłowościach
funduszu, które w jego ocenie, stanowią naruszenie prawa, postanowień statutu
funduszu lub powodują, że interesy członków funduszu nie są należycie
uwzględniane. Jeżeli depozytariusz nie wykonuje obowiązków określonych w umowie
o przechowywanie aktywów funduszu, fundusz wypowiada umowę, zawiadamiając
KNUiFE.
Depozytariusz jest obowiązany do występowania w imieniu
członków funduszu z powództwem przeciwko towarzystwu z tytułu szkody
spowodowanej niewykonywaniem lub nienależytym wykonywaniem przez towarzystwo
obowiązków w zakresie zarządzania funduszem i jego reprezentacji.
Obowiązkiem funduszu emerytalnego zapisanym w ustawie jest
lokowanie aktywów, z zastrzeżeniem zapewnienia maksymalnego stopnia
bezpieczeństwa i rentowności dokonywanych lokat.
Politykę lokacyjną otwartych funduszy emerytalnych
ograniczają limity inwestycyjne, ściśle określające rodzaj i ilość instrumentów
finansowych, powiązanym bezpośrednio z ryzykiem jakie niesie za sobą lokowanie w
określone grupy instrumentów.
Aktywa OFE mogą być lokowane między innymi w:
- obligacje, bony i inne papiery wartościowe emitowane
przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski oraz pożyczki i kredyty udzielane
tym podmiotom
- obligacje i inne papiery wartościowe gwarantowane przez
Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, a także depozyty, kredyty i pożyczki
przez nie gwarantowane
- depozyty bankowe i bankowe papiery wartościowe
- akcje spółek notowanych na regulowanym rynku giełdowym
- akcje narodowych funduszy inwestycyjnych
- obligacje i inne dłużne papiery wartościowe emitowane
przez jednostki samorządu terytorialnego i zabezpieczone całkowicie obligacje
innych podmiotów
- jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych.
Inwestowanie w poszczególne kategorie lokat podlega
dodatkowym ograniczeniom ilościowym. Nie podlegają limitom inwestycje w
obligacje Skarbu Państwa i bony skarbowe.
Minimalną akceptowaną zyskowność inwestycji zapewnia
mechanizm minimalnej wymaganej stopy zwrotu. Minimalna wymagana stopa zwrotu to
stopa zwrotu niższa o 50% od średniej ważonej stopy zwrotu wszystkich funduszy,
lub o 4 pkt procentowe, w zależności od tego, która z tych wielkości jest
niższa. Średnia ważona stopa zwrotu wszystkich funduszy, obejmująca ostatnie 36
miesięcy, podawana jest do publicznej wiadomości przez Komisję na koniec marca i
września. [>>>wg wcześniejszej regulacji]
Jeżeli stopa zwrotu któregoś z funduszy jest niższa od
minimalnej wymaganej, powstały niedobór pokrywany jest w pierwszej kolejności z
umorzenia jednostek rozrachunkowych zgromadzonych na rachunku rezerwowym,
następnie z umorzenia jednostek rozrachunkowych zgromadzonych na rachunku części
dodatkowej Funduszu Gwarancyjnego. Jeżeli środki te nie są wystarczające,
pokrycie niedoboru następuje kolejno ze środków własnych PTE, a jeżeli i te
środki nie wystarczają, z pozostałych środków Funduszu Gwarancyjnego, z
zastrzeżeniem, że w pierwszej kolejności pokrywany jest on ze środków części
podstawowej Funduszu Gwarancyjnego. Ostatecznym gwarantem pokrycia niedoboru
jest Skarb Państwa. [>>>wg wcześniejszej regulacji]
Otwarte fundusze emerytalne obowiązane są do realizacji
określonych obowiązków informacyjnych - wobec swoich członków oraz organu
nadzoru. Raz w roku, w określonym w statucie dzienniku o zasięgu krajowym
przeznaczonym do ogłoszeń funduszu, ogłaszają prospekt informacyjny, zawierający
statut funduszu, informację nt. wyników inwestycyjnych oraz sprawozdanie
finansowe funduszu. Prospekt informacyjny przekazywany jest także na każde
żądanie członka funduszu oraz przed zawarciem umowy o członkostwo w funduszu.
Ponadto fundusze przesyłają każdemu członkowi, nie rzadziej niż co 12 miesięcy,
informację o wysokości środków znajdujących się na rachunku, terminach wpłat
składek i wypłat transferowych, ich przeliczeniu na jednostki rozrachunkowe oraz
dane dotyczące wyników inwestycyjnych funduszu. Na każde żądanie członka fundusz
obowiązany jest zapewnić pisemną informację o wysokości środków zgromadzonych na
rachunku.
Ponadto fundusz przekazuje do organu nadzoru i publikuje na
ogólnodostępnej stronie internetowej informacje dotyczące struktury swoich
aktywów - w różnym zakresie w odstępach miesięcznych, półrocznych i rocznych.
Zgodnie z przepisami ustawy, otwarty fundusz emerytalny
może pobierać następujące rodzaje opłat:
- opłatę od składki, czyli tzw. opłatę dystrybucyjną
Opłata pobierana jest od składki, potrącenie tej opłaty
następuje przed przeliczeniem składek na jednostki rozrachunkowe. Opłata od
składki nie może przekroczyć 7%. Docelowo w roku 2014 opłata ta zostanie
obniżona do 3,5 %. Ustawa przewiduje, że będzie to następować stopniowo wg
poniższego harmonogramu:
- do końca roku 2009 - 7%
- w roku 2010 - 6,125%
- w roku 2012 - 5,25%
- w roku 2013 - 4,375%
- w roku 2014 i latach następnych - 3,5%
Otwarty fundusz stosuje jednolitą metodę obliczania i
pobierania tych opłat w stosunku do wszystkich członków.
- opłatę za zarządzanie
Część stała opłaty za zarządzanie to kwota ustalona w
statucie, nie wyższa niż 0,045% zarządzanych aktywów netto w skali miesiąca przy
wartości aktywów do 8 mld zł. Powyżej tej kwoty maksymalna wartość tej opłaty
jest proporcjonalnie niższa. Część zmienna zależy od wyników inwestycyjnych
osiąganych przez fundusz, wysokość tej opłaty wynosi 0,005% wartości aktywów
netto w skali miesiąca. W tej wysokości może ona być pobrana tylko w funduszu
który osiągnął w danym okresie najwyższą stopę zwrotu. Cześć zmienna opłaty za
zarządzanie nie jest natomiast pobierana w funduszu, który osiągnął w danym
okresie najniższą stopę zwrotu. W pozostałych funduszach ta część opłaty
pobierana jest proporcjonalnie do osiągniętych wyników - jest tym większa im
wyższa stopa zwrotu.
- opłatę z tytułu dokonania wypłaty transferowej
Opłata jest pobierana w wyniku decyzji członka o
przeniesieniu środków do innego otwartego funduszu (tzw. wypłata transferowa) -
jest pobierana tylko w przypadku, gdy staż członkowski jest niższy niż 24
miesiące. Opłata wynosi 160 zł i 80 zł, w zależności od stażu członkowskiego w
funduszu i pokrywana jest ze środków własnych członka funduszu.
- inne koszty pokrywane przez fundusz bezpośrednio z jego
aktywów - koszty związane z realizacją transakcji nabywania lub zbywania aktywów
funduszu (stanowiące równowartość opłat ponoszonych na rzecz osób trzecich, z
których pośrednictwa fundusz jest obowiązany korzystać) oraz koszty związane z
przechowywaniem tych aktywów (stanowiące równowartość wynagrodzenia
depozytariusza).
Każdy członek funduszu ma w funduszu emerytalnym
indywidualny rachunek, na którym odnotowana jest ilość tzw. jednostek
rozrachunkowych. Wartość jednostki rozrachunkowej ustalana jest każdego dnia
roboczego w oparciu o wartość aktywów funduszu. Pozwala to członkowi funduszu na
stały wgląd w wysokość zgromadzonych środków. Środki gromadzone w funduszu
emerytalnym są własnością członków (z podstawowym ograniczeniem tego prawa w
zakresie możliwości wypłaty, która co do zasady nastąpi po osiągnięciu przez
członka wieku emerytalnego). W przypadku śmierci członka funduszu są dzielone.
Jeżeli w chwili śmierci członek otwartego funduszu pozostawał w związku
małżeńskim objętym wspólnością majątkową, fundusz dokonuje wypłaty transferowej
połowy środków zgromadzonych na rachunku zmarłego na rachunek małżonka zmarłego
w otwartym funduszu. Drugą połowę środków wypłacana jest osobie wskazanej przez
członka funduszu - takiego rozrządzenia dokonuje się w momencie przystąpienia do
funduszu. W przypadku braku takiego rozrządzenia środki wchodzą w skład spadku i
podlegają ogólnym zasadom dziedziczenia.
Ponieważ środki w OFE wchodzą w skład wspólności majątkowej
(o ile istnieje ona pomiędzy małżonkami) - w przypadku rozwodu ulegają
podziałowi.
PPE - zasady funkcjonowania
PPE w systemie emerytalnym
Podstawową zasadą wprowadzonego w Polsce w roku 1998
systemu emerytalnego jest powiązanie wysokości przyszłego świadczenia
emerytalnego z wysokością opłacanej składki. Ponieważ system ma w dużej mierze
charakter kapitałowy, tzn. środki są nie tylko gromadzone, ale też inwestowane,
wysokość świadczenia będzie zależeć również od efektywności inwestowania tych
środków.
Nowy system emerytalny zakłada, że wysokość świadczenia
emerytalnego będzie w dużej mierze wynikiem indywidualnej zapobiegliwości
przyszłych emerytów. Wyrazem tej zasady jest stworzenie form dodatkowego
oszczędzania na przyszłą emeryturę, które składają się na III filar systemu
emerytalnego. Począwszy od września 2004 roku na III filar składają się zarówno
indywidualne, jak i zbiorowe formy oszczędzania. Nowowprowadzone IKE służą do
oszczędzania indywidualnego, zaś funkcjonujące od roku 1999 PPE to programy
emerytalne tworzone przez pracodawców dla zatrudnianych przez nich pracowników.
Pracownicze programy emerytalne cechuje:
dobrowolność - zarówno pracodawca nie ma obowiązku
tworzenia PPE w swoim zakładzie pracy, jak i pracownik nie ma obowiązku
uczestnictwa w programie
oraz
emerytalny cel - zgromadzone środki przeznaczone są na
emeryturę i ich wypłata następuje po uzyskaniu wieku emerytalnego lub nabyciu
wcześniejszych uprawnień emerytalnych przez uczestnika programu.
Zasady działania i formy PPE
Czym jest PPE?
PPE są formą zorganizowanego, grupowego, systematycznego
oszczędzania na przyszłą emeryturę. Składki uczestników programu są naliczane i
odprowadzane przez pracodawcę do wybranej instytucji finansowej, które zajmują
się gromadzeniem i zarządzaniem tymi środkami. Sam pracowniczy program
emerytalny jest tylko umową (zespołem umów) określającą wzajemne zobowiązania
pracodawcy i pracowników w związku z prowadzeniem przez pracodawcę programu.
PPE nie jest zatem instytucją finansową - środki w ramach
programu trafiają do już istniejących instytucji finansowych, działających
według właściwych sobie zasad - zakładu ubezpieczeń, funduszu inwestycyjnego lub
są zarządzane przez zarządzającego zagranicznego. Wyjątkiem jest pracowniczy
fundusz emerytalny (PFE), który jest podmiotem tworzonym specjalnie dla
gromadzenia środków z w ramach PPE, zwykle tworzony jest wspólnie dla kilku
programów. PFE jest zarządzany przez wyłącznie w tym celu tworzone Pracownicze
Towarzystwo Emerytalne - analogicznie jak w przypadku OFE i zarządzających nimi
PTE. W tym wypadku mamy do czynienia z instytucją finansową powołaną specjalnie
do obsługi PPE.
Podstawą funkcjonowania pracowniczego programu jest:
umowa zakładowa, zawierana przez pracodawcę z reprezentacją
pracowników a dotycząca zasad na jakich pracodawca prowadzi program
oraz
umowa z wybraną z instytucją finansową dotycząca
inwestowania gromadzonych środków; w przypadku programu prowadzonego w formie
pracowniczego funduszu emerytalnego kwestie objęte umową z instytucją finansową
reguluje statut pracowniczego funduszu emerytalnego
Każdy PPE podlega wpisowi do rejestru prowadzonego przez
organ nadzoru - Komisję Nadzoru Finansowego (KNF)
Formy PPE
Pracownicze programy emerytalne mogą być tworzone w jednej
z poniższych form:
- umowy z funduszem inwestycyjnym (umowy o wnoszenie przez
pracodawców składek pracowników do funduszu inwestycyjnego)
Umowa może być zawarta z różnymi funduszami inwestycyjnymi
zarządzanymi przez to samo towarzystwo funduszy inwestycyjnych. Wtedy uczestnik
programu będzie miał prawo do przenoszenia środków w obrębie funduszy
zarządzanych przez dane towarzystwo lub podziału środków znajdujących się w tych
funduszach - na zasadach określonych w umowie zakładowej.
- umowy grupowego ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym
funduszem kapitałowym (umowy grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z
zakładem ubezpieczeń w formie grupowego ubezpieczenia na życie z
ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym)
Umowa grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z
zakładem ubezpieczeń musi spełniać kilka dodatkowych warunków - co najmniej 85
proc. każdorazowej składki podstawowej musi być przeznaczone na ubezpieczeniowy
fundusz kapitałowy, czyli na funkcję oszczędnościową umowy oraz co najmniej 1
proc. składki na pokrycie ochrony ubezpieczeniowej. Ze środków inwestowanych nie
mogą być potrącane koszty ochrony ubezpieczeniowej w przypadku nieopłacenia
składki ubezpieczenia na życie oraz związanego z ryzykiem chorobowym i
wypadkowym. Ochrona ubezpieczeniowa uczestników jest utrzymana także w przypadku
nieterminowego przekazania składki przez pracodawcę - do 45 dni od dnia
wymagalności składki, po tym terminie ochrona ubezpieczeniowa może ulec
zawieszeniu.
Umowa z zakładem ubezpieczeń nie może także przewidywać
przeznaczenia składki dodatkowej na koszty ochrony ubezpieczeniowej.
- pracowniczego funduszu emerytalnego (PFE), który jest
zarządzany przez pracownicze towarzystwo emerytalne (PTE)
Specyficzną formą PPE jest pracowniczy fundusz emerytalny.
Pracodawca lub pracodawcy tworzą sam fundusz oraz mające nim zarządzać
towarzystwo emerytalne. Towarzystwo ma formę spółki akcyjnej. Jeżeli kolejny
pracodawca przystępuje ze swoim PPE do już istniejącego funduszu nabywa akcje
pracowniczego towarzystwa emerytalne.
Zasady funkcjonowania pracowniczych funduszy w dużej mierze
zbliżone są do działania otwartych funduszy emerytalnych - ich działalność
polega na gromadzenie środków pieniężnych i ich lokowanie z przeznaczeniem na
wypłatę członkom funduszu po osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego. Różnica
polega na tym, że pracownicze towarzystwo zarządzające pracowniczym funduszem
jest instytucją typu non-profit, podczas gdy powszechne towarzystwo zarządzające
otwartym funduszem emerytalnym działają w celu osiągnięcia zysku, jako
komercyjne przedsięwzięcia swoich akcjonariuszy. Do utworzenia prawniczego
funduszu i towarzystwa emerytalnego potrzebna jest zgoda Komisji Nadzoru;
podlegają one także jej nadzorowi.
- zarządzania zagranicznego
Umowa zawarta z zarządzającym zagranicznym lub statut
funduszu nie może przewidywać pokrycia ze składek ryzyk o charakterze
ubezpieczeniowym. W przypadku zarządzającego zagranicznego będącego zakładem
ubezpieczeń stosuje się wyżej opisane zasady odnoszące się do umowy z krajowym
zakładem ubezpieczeń, a w przypadku zarządzającego zagranicznego posiadającego
osobowość prawną, którego udziałowcem jest pracodawca, stosuje się zasady
dotyczące funkcjonowania PPE w formie funduszu emerytalnego.
Pracowniczy program emerytalny może być tworzony jako
program:
- samodzielny jednego pracodawcy - zakładowy
- wspólny kilku pracodawców - międzyzakładowy
Składki i dysponowanie zgromadzonymi środkami
składka podstawowa i składka dodatkowa
W ramach PPE odprowadzane są dwa rodzaje składek - składka
podstawowa i dodatkowa.
Składka podstawowa Składka dodatkowa
finansowana przez pracodawcę finansowana przez uczestnika z
jego wynagrodzenia
kwota składki nie może być wyższa niż 7 proc. wynagrodzenia
pracownika uczestnik może zmienić wysokość składki lub zrezygnować z jej
wnoszenia
wysokość składki jest ustalana:
- procentowo od wynagrodzenia uczestnika
- w jednakowej kwocie dla wszystkich uczestników
- procentowo od wynagrodzenia, z określeniem maksymalnej,
kwotowej wysokości suma składek dodatkowych wnoszonych przez uczestnika do 1 PPE
w ciągu roku nie może przekroczyć trzykrotności sumy odpowiadającej maksymalnej
wysokości kwoty wpłaty na IKE (która wynosi 150 proc. średniego wynagrodzenia w
gospodarce narodowej)
wartość składki nie jest wliczana do wynagrodzenia
stanowiącego podstawę ustalania obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne
potrącana z wynagrodzenia po jego opodatkowaniu
wysokość składki określa umowa zakładowa o ile zakładowa
umowa nie zakazuje deklarowania składki - uczestnik sam deklaruje i określa
wysokość składki ze swojego wynagrodzenia; zakładowa umowa określa minimalną
wysokość możliwej do zadeklarowania składki
Pracodawca jest zobowiązany do terminowego i prawidłowego
naliczania i odprowadzania na rachunek uczestnika w instytucji finansowej
składek podstawowych, oraz do naliczania, potrącania i odprowadzania składek
dodatkowych.
zawieszenie odprowadzania składek podstawowych
Opłacanie składki podstawowej może zostać zawieszone w
sytuacji pogorszenia się kondycji finansowej pracodawcy. Pracodawca ma prawo do
zawieszenia odprowadzania składki lub czasowego ograniczenia jej wysokości -
decyzję podejmuje jednostronnie, co oznacza, że nie musi konsultować jej z
Konsultantami pracowników. Jednostronne zawieszenie odprowadzania składek
podstawowych nie może przekroczyć 3 miesięcy w okresie obejmującym kolejnych 12
miesięcy; jeżeli jednak przewiduje to zakładowa umowa - okres zawieszenia może
wynosić do 6 miesięcy.
Po upływie tego okresu, pracodawca może zawrzeć z
reprezentacją pracowników porozumienie o zawieszeniu naliczania i odprowadzania
składek podstawowych lub czasowym ograniczeniu ich wysokości - do porozumienia
dochodzi, jeżeli reprezentacja pracowników uzna, że jest to uzasadnione sytuacją
finansową pracodawcy.
Niezwłocznie po zawarciu porozumienia jest ono przekazywane
przez pracodawcę do Komisji Nadzoru, która wpisuje najważniejsze postanowienia
umowy do rejestru PPE. Komisja Nadzoru odmawia wpisu, jeżeli postanowienia
porozumienia są sprzeczne z przepisami ustawy o pracowniczych programach
emerytalnych.
Istnieje ograniczenie czasowe obowiązywania takiego
porozumienia - łączny okres obowiązywania porozumienia nie może przekroczyć 24
miesięcy w okresie obejmującym 48 kolejnych miesięcy. Nieco inne zasady
obowiązują w przypadku zagrożenia upadłością pracodawcy.
Porozumienie jest rozwiązywane przez pracodawcę w przypadku
ustania przyczyny, która była przyczyną jego zawarcia. Pracodawca jest
zobowiązany poinformować o tym Komisję Nadzoru oraz rozpocząć naliczanie i
odprowadzanie składek podstawowych począwszy od kolejnego miesiąca po miesiącu,
w którym nastąpiło rozwiązanie lub wygaśniecie porozumienia.
zasady wycofywania i przenoszenia środków zgromadzonych w
PPE
Środki zgromadzone w ramach PPE są własnością uczestnika -
podlegają one odpowiednio:
- wypłacie uczestnikowi lub osobom uposażonym [>>>
wypłata]
- przeniesieniu do innego pracowniczego programu lub na
indywidualne konto emerytalne (IKE) [>>> wypłata transferowa]
- w szczególnym przypadku zwróceniu uczestnikowi [>>>
zwrot].
regulacje podatkowe
Składki na pracowniczy program są odprowadzane po
opodatkowaniu.
Składka podstawowa, którą finansuje pracodawca, stanowi
przychód pracownika podlegający opodatkowaniu.
Składka dodatkowa jest potrącana z wynagrodzenia pracownika
po odprowadzeniu podatku dochodowego od osób fizycznych.
Wobec opodatkowania składek wolne od podatku dochodowego od
osób fizycznych są wypłaty środków z pracowniczego programu emerytalnego na
rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika, a
także wypłaty transferowe środków zgromadzonych w ramach PPE do innego
pracowniczego programu lub na indywidualne konto emerytalne.
Opodatkowaniu podlega natomiast dochód uczestnika
pracowniczego programu z tytułu zwrotu środków zgromadzonych w PPE - podstawą
opodatkowania jest różnica między kwotą stanowiącą wartość środków zgromadzonych
w ramach PPE, a sumą wpłat dokonanych do PPE.
Tworzenie i rejestracja PPE
Tworzenie PPE
Inicjatywa utworzenia w zakładzie pracy PPE może wyjść
zarówno od pracowników - np. zakładowej organizacji związkowej - jak i od samego
pracodawcy. Decyzja o utworzeniu należy jednak wyłącznie do pracodawcy i jest
jego dobrowolnym wyborem.
Pierwszy krok w formalnej procedurze tworzenia PPE należy
do pracodawcy, który przedstawia swoim pracownikom ofertę utworzenia w zakładzie
pracy pracowniczego programu emerytalnego. Oferta pracodawcy powinna zawierać
projekt umowy zakładowej wraz z warunkami umowy z instytucją finansową lub
statutem/projektem statutu funduszu emerytalnego. Pracodawca powinien przy tym
określić okres ważności oferty - nie krótszy niż 3 miesiące.
W celu utworzenia programu pracodawca zawiera umowę z
reprezentacją pracowników - zwaną umową zakładową. W przypadku, gdy w zakładzie
pracy działają związki zawodowe, one reprezentują pracowników. W innym przypadku
- reprezentacja pracowników wybierana jest przez załogę, w trybie przyjętym u
danego pracodawcy. Umowa zakalcowa musi być sformułowana w ten sposób, ze prawo
uczestnictwa przysługiwać będzie, co najmniej połowie pracowników zatrudnionych
u danego pracodawcy, a jeżeli zatrudnionych jest więcej niż 500 pracowników - co
najmniej 1/3 pracowników.
Jeżeli kilku pracodawców tworzy program - w miejsce umowy
zakładowej zawierana jest umowa międzyzakładowa.
Kolejne etapy to zawarcie przez pracodawcę umowy z wybraną
z instytucją finansową oraz złożenie wniosku o wpis programu do rejestru
prowadzonego przez Komisję Nadzoru.
Rejestracja programu
Pracowniczy program emerytalny może rozpocząć działalność
dopiero po zarejestrowaniu programu przez Komisję Nadzoru Finansowego. W tym
celu pracodawca składa wniosek o wpis PPE do rejestru. We wniosku powinny być
zawarte dane pracodawcy i instytucji zarządzającej środkami - nazwa (firma),
adres siedziby, numer REGON, adres do korespondencji (wraz z dokumentami
potwierdzającymi dane pracodawcy, np. statut, wypis z rejestru handlowego,
decyzja o nadaniu numeru REGON).
Ponadto do wniosku powinny być dołączone:
- umowa zakładowa
- umowa z instytucją finansową lub statut funduszu
emerytalnego
- wzór deklaracji o przystąpieniu do programu, którą
składają pracownicy
- informacja o umocowaniu reprezentacji pracowników do
zawarcia umowy zakładowej
- zaświadczenie ZUS o braku zaległości w opłacaniu składek
na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne
- zaświadczenie urzędu skarbowego o braku zaległości
podatkowych.
W przypadku pracowniczego programu w formie zarządzania
zagranicznego, do rejestracji programu konieczne jest przesłanie przez
zagraniczny organ nadzoru informacji o akceptacji zarządzania programem przez
zarządzającego zagranicznego.
Komisja Nadzoru jest obowiązana rozpatrzyć wniosek o wpis
programu do rejestru w terminie 1 miesiąca od dnia jego złożenia. Jeżeli wniosek
nie spełnia warunków wynikających z przepisów ustawy, Komisja Nadzoru jest
zobowiązana w terminie 1 miesiąca wezwać pracodawcę do usunięcia
nieprawidłowości, wyznaczając w tym celu odpowiedni termin nie krótszy niż 3
tygodnie.
Komisja Nadzoru może odmówić rejestracji programu wyłącznie
w przypadku, gdy pracodawca nie poprawił dokumentów dołączonych do wniosku w
wyznaczonym terminie lub program jest niezgodny z przepisami ustawy o
pracowniczych programach emerytalnych.
Pracodawca ma ponadto obowiązek zgłaszania do rejestru
zmian zawartych we wniosku danych pracodawcy - w terminie 30 dni od ich
zaistnienia - lub danych instytucji zarządzającej środkami - w terminie 30 dni
od otrzymania informacji o tych zmianach. W przypadku zmiany formy programu lub
warunków uczestnictwa w programie określonych w umowie zakładowej, pracodawca
jest zobowiązany do złożenia wniosku o wpis zmian do rejestru - w terminie 14
dni od ich zaistnienia.
Wpis programu do rejestru lub odmowa wpisu, wpis zmian do
rejestru lub odmowa wpisu następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Prawa uczestnika i obowiązki pracodawcy
Prawo do uczestnictwa w PPE przysługuje wszystkim
pracownikom zatrudnionym u danego pracodawcy nie krócej niż 3 miesiące, pod
warunkiem, że umowa zakładowa nie przewiduje innego okresu zatrudnienia.
Osoba zatrudniona u kilku pracodawców prowadzących
pracownicze programy może w tym samym czasie uczestniczyć w więcej niż jednym
programie.
W deklaracji uczestnictwa w pracowniczym programie
uczestnik może wskazać dowolnie wybraną przez siebie osobę lub kilka osób
uprawnionych do odbioru zgromadzonych dotychczas środków na wypadek jego
śmierci. Uczestnik może w dowolnym czasie odwołać lub zmienić rozrządzenie na
wypadek śmierci.
Poprzez złożenie pracodawcy pisemnego oświadczenia woli
uczestnik może dokonać w każdej chwili wypowiedzenia uczestnictwa w programie. W
takim przypadku zgromadzone środki pozostaną na rachunku uczestnika do czasu ich
wypłaty, wypłaty transferowej lub zwrotu.
Uczestnik pracowniczego programu może dokonać wypłaty
transferowej środków zgromadzonych w programie do innego programu w którym
uczestniczy lub na indywidualne konto emerytalne - dokonanie wypłaty
transferowej jest możliwe jednak jedynie w przypadku, kiedy uczestnik nie
pozostaje w stosunku pracy z pracodawcą prowadzącym dany program (wyjątkiem jest
likwidacja pracowniczego programu).
Pracodawca, który zdecydował się utworzyć PPE w swoim
zakładzie pracy ma obowiązek wynegocjować zasady pracowniczego programu i
zawrzeć umowę zakładową z reprezentacją pracowników, a następnie złożyć wniosek
do Komisji Nadzoru o wpis PPE do rejestru.
Pracodawca prowadzący pracowniczy program jest zobowiązany
do terminowego i prawidłowego naliczania i odprowadzania składek podstawowych
oraz naliczania, potrącania i odprowadzania składek dodatkowych na rachunki
uczestników PPE.
Ponadto pracodawca ma obowiązek przekazywania uczestnikom
PPE informacji o wszystkich istotnych z punktu widzenia uczestnika zasadach
funkcjonowania programu. Informacja powinna zawierać m.in.:
- formę programu
- nazwę instytucji zarządzającej środkami
- określenie wysokości składki podstawowej oraz sumy
składek dodatkowych, które mogą być wniesione przez uczestnika do programu.
- wskazanie przepisów podatkowych dotyczących
zgromadzonych środków
- omówienie zasad wypłaty, wypłaty transferowej oraz zwrotu
środków zgromadzonych na rachunku uczestnika
- wskazanie trybu zmiany deklaracji uczestnika,
konsekwencji tych zmian i warunków odstąpienia uczestnika od programu
- omówienie możliwości zadysponowania przez uczestnika
prawami do zgromadzonych środków
- wskazanie przypadków, w których następuje likwidacja
programu i konsekwencji likwidacji.
Pracodawca składa także roczną informację na temat
prowadzonego PPE do Komisji Nadzoru, w terminie do 1 marca za rok poprzedni.
Informacja przygotowywana jest według wzoru stanowiącego załącznik do
rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej i zawiera podstawowe dane o
realizowanym PPE
Nadzór nad OFE i PPE
Nadzór nad OFE
Rynek OFE, ze względu na swoją specyfikę, jako część
systemu zabezpieczenia społecznego, jest reglamentowany i nadzorowany przez
państwo. Zadanie to jest realizowane przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF).
Zgodnie z ustawą zadaniem Komisji w tym obszarze jest ochrona interesów członków
funduszy emerytalnych.
Prowadzenie działalności przez PTE i OFE wymaga zezwolenia.
Nadzorowi podlega działalność operacyjna, stan majątkowy i polityka lokacyjna.
Swoje zadania Komisja realizuje poprzez sprawowanie nadzoru
instytucjonalnego i finansowego nad działalnością funduszy emerytalnych i
powszechnych towarzystw emerytalnych. Kontrola instytucjonalna obejmuje przede
wszystkim wydawanie zezwoleń na utworzenie towarzystw i funduszy emerytalnych
oraz ich cofanie, wydawanie zezwoleń na połączenia i przejęcia towarzystw lub
funduszy, a także przeprowadzanie bezpośredniej kontroli w siedzibie
towarzystwa, depozytariusza i agenta transferowego (podmiotu prowadzącego
rejestr członków funduszu) wraz z uprawnieniem wglądu do ksiąg, dokumentów i
innych nośników informacji, żądania sporządzenia oraz wydania kopii tych
dokumentów i nośników informacji oraz żądania udzielenia informacji przez
członków władz statutowych i pracowników kontrolowanych podmiotów. Komisja
nadzoruje także procedury przystąpienia do funduszu i transferu członków między
funduszami oraz kontroluje przebieg działalności akwizycyjnej - w tym zakresie
Komisja prowadzi rejestr osób uprawnionych do czynności akwizycyjnych na rzecz
funduszu emerytalnego, dysponuje też uprawnieniem do przeprowadzania
bezpośredniej kontroli w podmiotach prowadzących działalność akwizycyjną.
W ramach nadzoru finansowego KNF monitoruje proces
gromadzenia i transferu składek, metody wyceny aktywów, zachowanie limitów
inwestycyjnych, poziom minimalnej wymaganej stopy zwrotu, kontrolowane są także
aktywa OFE u depozytariuszy i wpłaty do Funduszu Gwarancyjnego.
Bieżący wgląd w sytuację funduszy emerytalnych Komisja ma
zapewniony dzięki wymogowi dostarczania przez nadzorowane podmioty dziennych
informacji, które zawierają szczegółowe dane, m.in. liczbę członków, wysokość
środków, które wpłynęły na ich konta, rodzaje i wysokość lokat w poszczególne
instrumenty finansowe.
Dostęp do informacji nt. sytuacji nadzorowanych podmiotów
Komisji zapewnia także uprawnienie do żądania udostępnienia przez towarzystwo
kopii dokumentów związanych z działalnością funduszu lub towarzystwa oraz
zapoznawania się z ich treścią oraz żądania wszelkich informacji i wyjaśnień,
dotyczących działalności funduszu lub towarzystwa.
W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działalności
PTE lub OFE Komisja może nałożyć kary pieniężne. Komisja może również wydać
decyzję o cofnięciu zezwolenia na utworzenie towarzystwa w przypadku
stwierdzenia rażącego lub uporczywego naruszania przez fundusz lub towarzystwo
przepisów ustawy, statutu funduszu lub towarzystwa, lub prowadzenia działalności
rażąco naruszającej interes członków funduszu.
Nadzór nad PPE
Pracownicze programy emerytalne są nadzorowane w zakresie
ich zgodności z prawem przez Komisję Nadzoru Finansowego. Także zagraniczny
zarządzający podlega nadzorowi Komisji Nadzoru w zakresie zgodności jego
działalności dot. prowadzenia PPE z wymogami prawa polskiego. Komisja Nadzoru ma
prawo do żądania od pracodawcy wszelkich informacji, dokumentów i wyjaśnień
związanych z możliwymi nieprawidłowościami w funkcjonowaniu programu.
Jeżeli pracodawca prowadzi program niezgodnie z prawem jest
wzywany do usunięcia nieprawidłowości - wyznaczony termin nie może być krótszy
niż 14 dni. W przypadku nie usunięcia nieprawidłowości przez pracodawcę prawo
pozwala na nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 500.000 złotych.
Jeżeli Komisja Nadzoru stwierdzi nieprawidłowości w
realizacji programu przez zarządzającego zagranicznego, niezwłocznie powiadamia
zagraniczny organ nadzoru.
Nadzorowi na odrębnych zasadach podlegają także instytucję
finansowe do których trafiają środki w ramach PPE.
Zarządzający zagraniczny podlega nadzorowi organu nadzoru
państwa członkowskiego UE, na terytorium którego ma swoją siedzibę.
Zawartość tej
strony internetowej nie może zastąpić rzetelnej porady poprzedzonej analizą
finansową. W trosce o dobro czytelnika zakupiłem klucz SSL dla całej zawartości
strony internetowej.
|